(G)een stuiterbal

Twee weken geleden schreef ik voor het eerst over mijn ADD diagnose. Omdat er zoveel over te zeggen is, ga ik daar de komende tijd nog lekker mee door. Vandaag schrijf ik over ‘druk’ zijn. Maar ook over niét druk zijn. Want weinig ADHD’ers zijn echte stuiterballen. En zeker niet als je de ADD-variant hebt.

Zoek de ADD'er! (Oplossing onderaan deze blog)
Zoek de ADD’er! (Oplossing onderaan deze blog)

Wervelstorm in je hoofd

Allereerst: ‘druk’ is niet altijd het goede woord. Eigenlijk kun je het beter ‘onrustig zijn’ noemen. AD(H)D’ers worden onrustig en soms druk omdat er zoveel in hun hoofd gebeurt. Omdat je ‘filter’ minder goed werkt, komen er continue teveel prikkels binnen in je hoofd. En dus hebben je hersens steeds véél te verwerken. Gevolg: een wervelstorm aan gedachten in je hoofd en veel moeite om te ontspannen.

Blogger Iris, mijn grote inspiratiebron, illustreerde dat met een filmpje, en die vind ik zo toepasselijk dat ik bang ben dat ik ‘m even ga jatten:

Met die wervelstorm in je hoofd kun je op allerlei manieren mee omgaan. Je kunt van hot naar her gaan rennen of je kunt heel druk al die gedachten gaan uiten (lees: kwebbelen). Maar als je wat introverter bent, doe je dat niet zo snel. Dan ziet een ander alleen dat je niet kan ophouden met friemelen aan je oorbellen of je trouwring. Maar ze zien niet dat je steeds de spieren in je benen aanspant en ’s avonds dus met spierkramp in bed ligt. En ze zien ook niet dat je hoofd van binnen één grote draaimolen is vol gedachten die steeds maar doordenderen zonder dat je tot een conclusie komt, want het krioelt veel teveel door elkaar om helder rechtdoor te kunnen denken. Also known as ‘piekeren’.

Dopamine verhogen

Maar dat AD(H)D’ers soms of altijd druk zijn, heeft volgens mij ook nog een andere reden. Ik schreef vorige keer al over dopamine. Dopamine zorgt ervoor dat je prikkels beter kunt verwerken. Als je AD(H)D hebt, heb je te weinig dopamine. Maar heel druk doen en veel bewegen zorgt ervoor dat je toch wat meer dopamine aanmaakt. Dus ik denk dat het ook een soort overlevingsstrategie is.

Ik moet meteen denken aan mijn eigen studietijd. Ik vond mijn studietijd echt heel fijn, het was eigenlijk de periode waarin ik het beste met mijn ADD kon leven. Maar ik hield er achteraf best vreemde studeergewoontes op na. Ik kon niet zo lang achter elkaar studeren omdat ik dan een mistig en slaperig hoofd kreeg. En dus dronk ik veel koffie en at ik veel chocola, maar moest ik ook drukte creëren om wakker te blijven. Dan zette ik harde muziek op en ging ik – als ik alleen was – even dansen. Ongeveer elk uur of zo. Het zou best handig zijn als dat op kantoor in een grotemensenbaan nog steeds zou kunnen. Speciale dansruimtes met discolichten om de concentratie van medewerkers te vergroten. Ik ben helemaal voor.

Liters vieze automaatkoffie dronk ik tijdens mijn studie

Whaaaah ik heb een idee!

En dan is er bij mij nóg een reden dat ik soms druk ben. Op mijn werk waren ze er in het begin wel verbaasd over. Want ik was toch zo’n rustig meisje? Ik zat toch altijd zo geconcentreerd achter mijn computerscherm, me helemaal afsluitend voor mijn omgeving (hyperfocus, woehoe!). Maar op andere momenten liep ik soms ineens te stuiteren over de gang. Of werd ik ineens helemaal opgewonden tijdens een vergadering. Waarom? Nou, ik had Een Idee!

Door ons altijd doordenderende hoofd zijn AD(H)D’ers vaak creatief en kunnen we goed ‘out of the box’ denken. Iemand die altijd efficiënt rechtdoor denkt, komt niet zo snel op onverwachte ideeën. Maar als je zoveel prikkels binnenkrijgt en die allemaal tegelijk aan het verwerken bent, willen er nog wel eens onverwachte verbanden worden gelegd. En laat dat nou precies de kern zijn van creativiteit. Dat heet ook wel divergent denken: wild alle kanten op denken in plaats van keurig binnen de lijntje. Eureka!

In een goede bui voelt het soms alsof mijn hoofd een ideeënmachine is. Ze blijven maar komen, en ik word er blij van, maar soms ook een beetje gek. Maar vooral krijg ik er ontzettend veel energie van. Ik wil het metéén gaan uitvoeren, mijn handen jeuken, wat zeg ik, mijn hele lijf jeukt! En dan ben ik bijvoorbeeld ineens een WordPress blog aan het bouwen en mijn eerste blogpost aan het schrijven…

Ik weet niet of dat Eureka-gestuiter echt bij ADHD hoort of meer bij mij. Ik weet wel dat ik het niet zou willen missen.

En jij? Ben jij een rustige of een drukke AD(H)D’er? Waar word jij druk van? En vind je dat fijn of niet?

Tadaa, de oplossing. Goed geraden?
Tadaa, de oplossing. Goed geraden?
Advertenties

5 gedachtes over “(G)een stuiterbal

Reacties zijn gesloten.